Uitgangspunten
Van oorsprong heeft het lichaam, bij voldoende veiligheid en rust, het vermogen om zich te herstellen.
Wanneer het in het verleden moeilijk of onmogelijk is geweest emoties te uiten, is er gedrag ontstaan dat aan de omgeving is aangepast. Dit gedrag is als overlevingsmechanisme zinvol geweest, het was op dat moment het beste wat het kind kon 'kiezen'. Later kan dat ingeslepen gedrag voor de betrokkene een zekere last opleveren en dan heeft het vaak gevolgen voor het lichaam. Om pijnlijke gevoelens niet meer te -hoeven- voelen ontstaan lichaamsblokkades

Ook kunnen lichaamsblokkades ontstaan doordat mensen het te druk hebben en zichzelf te weinig tijd gunnen, wat heel kenmerkend is voor deze tijd, of dat de pijn te confronterend is om hem te durven voelen. De processen hebben gevolgen voor ons functioneren, welbevinden en voor ons lichaam.

Blokkades vormen in eerste instantie een beschermende weerstand. Maar het contact met de eigen emoties, met de eigen levensenergie, wordt minder gevoeld. Dit kan leiden tot lichamelijke klachten van uiteenlopende aard zoals koude handen en voeten, lage rug- of hoofdpijn, burn out enz. enz. Ook kunnen meer psychische klachten ontstaan: bijvoorbeeld gevoelens van onzekerheid, schuld, schaamte of gevoelens van depressieve aard.
Het hebben van een van deze klachten kan dus aanleiding zijn voor een lichaamsgerichte benadering.